"Laat me gaan", smeekte je en je vingers verloren kracht.
Ik hield je hand nog steviger vast terwijl paniek mijn hart overspoelde. Kan je niet laten gaan, wetend dat je voor altijd verloren zou zijn.
Maar je was reeds verdwenen. De ziel in je ogen gedoofd. Je keek me niet langer aan, je huilde niet meer, je wendde je hoofd af.
Jij, was niet meer.
En ik liet los.

Ik hield je hand nog steviger vast terwijl paniek mijn hart overspoelde. Kan je niet laten gaan, wetend dat je voor altijd verloren zou zijn.
Maar je was reeds verdwenen. De ziel in je ogen gedoofd. Je keek me niet langer aan, je huilde niet meer, je wendde je hoofd af.
Jij, was niet meer.
En ik liet los.

